Mga Kawikaan 31

Kabanata 31

א דִּ֭בְרֵי לְמוּאֵ֣ל מֶ֑לֶךְ מַ֝שָּׂ֗א אֲ‍ֽשֶׁר־יִסְּרַ֥תּוּ אִמּֽוֹ׃
1 Ang mga salita ni Haring Lemuel, ang pahayag na ipinangaral sa kanya ng kanyang ina upang ituwid siya.
ב מַה־בְּ֭רִי וּמַֽה־בַּר־בִּטְנִ֑י וּ֝מֶה בַּר־נְדָרָֽי׃
2 Ano, anak ko? At ano, anak ng aking sinapupunan? At ano, anak ng aking mga panata?
ג אַל־תִּתֵּ֣ן לַנָּשִׁ֣ים חֵילֶ֑ךָ וּ֝דְרָכֶ֗יךָ לַֽמְח֥וֹת מְלָכִֽין׃
3 Huwag mong ibigay sa mga babae ang iyong lakas, ni ang iyong mga lakad sa yaong nagwawasak sa mga hari.
ד אַ֤ל לַֽמְלָכִ֨ים ׀ לְֽמוֹאֵ֗ל אַ֣ל לַֽמְלָכִ֣ים שְׁתוֹ־יָ֑יִן וּ֝לְרוֹזְנִ֗ים או [אֵ֣י] שֵׁכָֽר׃
4 Hindi nararapat sa mga hari, O Lemuel, hindi nararapat sa mga hari ang pag-inom ng alak, ni sa mga pinuno ang matapang na inumin.
ה פֶּן־יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח מְחֻקָּ֑ק וִֽ֝ישַׁנֶּה דִּ֣ין כָּל־בְּנֵי־עֹֽנִי׃
5 Baka sila'y uminom at makalimutan ang itinakdang batas, at baluktutin ang paghatol sa lahat ng mga inaapi.
ו תְּנוּ־שֵׁכָ֣ר לְאוֹבֵ֑ד וְ֝יַיִן לְמָ֣רֵי נָֽפֶשׁ׃
6 Ibigay ninyo ang matapang na inumin sa napapahamak, at ang alak sa may mapait na kalooban.
ז יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח רִישׁ֑וֹ וַ֝עֲמָל֗וֹ לֹ֣א יִזְכָּר־עֽוֹד׃
7 Hayaan siyang uminom at makalimutan ang kanyang karukhaan, at hindi na niya maaalala pa ang kanyang dalamhati.
ח פְּתַח־פִּ֥יךָ לְאִלֵּ֑ם אֶל־דִּ֝֗ין כָּל־בְּנֵ֥י חֲלֽוֹף׃
8 Ibuka mo ang iyong bibig para sa pipi, sa paghatol sa lahat ng mga nakatakdang pumanaw.
ט פְּתַח־פִּ֥יךָ שְׁפָט־צֶ֑דֶק וְ֝דִ֗ין עָנִ֥י וְאֶבְיֽוֹן׃ (פ)
9 Ibuka mo ang iyong bibig, humatol ka nang matuwid, at ipagtanggol mo ang karapatan ng dukha at ng nangangailangan.
י אֵֽשֶׁת־חַ֭יִל מִ֣י יִמְצָ֑א וְרָחֹ֖ק מִפְּנִינִ֣ים מִכְרָֽהּ׃
10 Isang babaeng mahusay, sino ang makatatagpo? Malayong higit pa sa mga perlas ang kanyang halaga.
יא בָּ֣טַח בָּ֭הּ לֵ֣ב בַּעְלָ֑הּ וְ֝שָׁלָ֗ל לֹ֣א יֶחְסָֽר׃
11 Ang puso ng kanyang asawa ay nagtitiwala sa kanya, at hindi siya magkukulang sa pakinabang.
יב גְּמָלַ֣תְהוּ ט֣וֹב וְלֹא־רָ֑ע כֹּ֝֗ל יְמֵ֣י חַיֶּֽיה׃
12 Gumagawa siya ng mabuti sa kanya at hindi ng masama sa lahat ng araw ng kanyang buhay.
יג דָּ֭רְשָׁה צֶ֣מֶר וּפִשְׁתִּ֑ים וַ֝תַּ֗עַשׂ בְּחֵ֣פֶץ כַּפֶּֽיהָ׃
13 Naghahanap siya ng lana at lino, at masigla niyang ginagawa ang gawain ng kanyang mga kamay.
יד הָ֭יְתָה כָּאֳנִיּ֣וֹת סוֹחֵ֑ר מִ֝מֶּרְחָ֗ק תָּבִ֥יא לַחְמָֽהּ׃
14 Siya'y tulad ng mga barko ng mangangalakal; mula sa malayo ay dinadala niya ang kanyang pagkain.
טו וַתָּ֤קָם ׀ בְּע֬וֹד לַ֗יְלָה וַתִּתֵּ֣ן טֶ֣רֶף לְבֵיתָ֑הּ וְ֝חֹ֗ק לְנַעֲרֹתֶֽיהָ׃
15 Bumabangon siya habang gabi pa, at nagbibigay siya ng pagkain sa kanyang sambahayan at ng nakatakdang bahagi sa kanyang mga alilang babae.
טז זָמְמָ֣ה שָׂ֭דֶה וַתִּקָּחֵ֑הוּ מִפְּרִ֥י כַ֝פֶּ֗יהָ נטע [נָ֣טְעָה] כָּֽרֶם׃
16 Pinag-iisipan niya ang isang bukid at binibili niya ito; mula sa bunga ng kanyang mga kamay ay nagtatanim siya ng ubasan.
יז חָֽגְרָ֣ה בְע֣וֹז מָתְנֶ֑יהָ וַ֝תְּאַמֵּ֗ץ זְרֹעוֹתֶֽיהָ׃
17 Binibigkisan niya ng lakas ang kanyang baywang, at pinatitibay niya ang kanyang mga bisig.
יח טָ֭עֲמָה כִּי־ט֣וֹב סַחְרָ֑הּ לֹֽא־יִכְבֶּ֖ה בליל [בַלַּ֣יְלָה] נֵרָֽהּ׃
18 Nakikita niyang mabuti ang kanyang kalakal; hindi namamatay ang kanyang ilawan sa gabi.
יט יָ֭דֶיהָ שִׁלְּחָ֣ה בַכִּישׁ֑וֹר וְ֝כַפֶּ֗יהָ תָּ֣מְכוּ פָֽלֶךְ׃
19 Iniuunat niya ang kanyang mga kamay sa panulid, at hinahawakan ng kanyang mga palad ang suliran.
כ כַּ֭פָּהּ פָּרְשָׂ֣ה לֶעָנִ֑י וְ֝יָדֶ֗יהָ שִׁלְּחָ֥ה לָֽאֶבְיֽוֹן׃
20 Iniuunat niya ang kanyang palad sa dukha, at iniaabot niya ang kanyang mga kamay sa nangangailangan.
כא לֹא־תִירָ֣א לְבֵיתָ֣הּ מִשָּׁ֑לֶג כִּ֥י כָל־בֵּ֝יתָ֗הּ לָבֻ֥שׁ שָׁנִֽים׃
21 Hindi siya natatakot sa niyebe para sa kanyang sambahayan, sapagkat ang buong sambahayan niya ay nakadamit ng matingkad na pula.
כב מַרְבַדִּ֥ים עָֽשְׂתָה־לָּ֑הּ שֵׁ֖שׁ וְאַרְגָּמָ֣ן לְבוּשָֽׁהּ׃
22 Gumagawa siya ng mga magagandang sapin para sa kanyang sarili; pinong lino at kulay-ube ang kanyang kasuotan.
כג נוֹדָ֣ע בַּשְּׁעָרִ֣ים בַּעְלָ֑הּ בְּ֝שִׁבְתּ֗וֹ עִם־זִקְנֵי־אָֽרֶץ׃
23 Kilala ang kanyang asawa sa mga pintuang-bayan, kapag siya'y nakaupo kasama ng matatanda ng lupain.
כד סָדִ֣ין עָ֭שְׂתָה וַתִּמְכֹּ֑ר וַ֝חֲג֗וֹר נָתְנָ֥ה לַֽכְּנַעֲנִֽי׃
24 Gumagawa siya ng mga kasuotang lino at ipinagbibili niya ang mga ito, at nagbibigay siya ng mga pamigkis sa mangangalakal.
כה עֹז־וְהָדָ֥ר לְבוּשָׁ֑הּ וַ֝תִּשְׂחַ֗ק לְי֣וֹם אַחֲרֽוֹן׃
25 Lakas at karangalan ang kanyang kasuotan, at siya'y natatawa sa darating na panahon.
כו פִּ֭יהָ פָּתְחָ֣ה בְחָכְמָ֑ה וְתֽוֹרַת־חֶ֝֗סֶד עַל־לְשׁוֹנָֽהּ׃
26 Ibinubuka niya ang kanyang bibig nang may karunungan, at ang turo ng kagandahang-loob ay nasa kanyang dila.
כז צ֭וֹפִיָּה הֲלִיכ֣וֹת בֵּיתָ֑הּ וְלֶ֥חֶם עַ֝צְל֗וּת לֹ֣א תֹאכֵֽל׃
27 Binabantayan niya ang mga lakad ng kanyang sambahayan, at hindi siya kumakain ng tinapay ng katamaran.
כח קָ֣מוּ בָ֭נֶיהָ וַֽיְאַשְּׁר֑וּהָ בַּ֝עְלָ֗הּ וַֽיְהַֽלְלָהּ׃
28 Bumabangon ang kanyang mga anak at tinatawag siyang mapalad; ang kanyang asawa rin, at pinupuri siya nito.
כט רַבּ֣וֹת בָּ֭נוֹת עָ֣שׂוּ חָ֑יִל וְ֝אַ֗תְּ עָלִ֥ית עַל־כֻּלָּֽנָה׃
29 “Maraming anak na babae ang nakapagtipon ng kayamanan, ngunit ikaw ay nakahihigit sa kanilang lahat.”
ל שֶׁ֣קֶר הַ֭חֵן וְהֶ֣בֶל הַיֹּ֑פִי אִשָּׁ֥ה יִרְאַת־יְ֝הוָ֗ה הִ֣יא תִתְהַלָּֽל׃
30 Mapanlinlang ang alindog at walang kabuluhan ang kagandahan; ang babaeng may takot sa Walang-Hanggan, siya ang pupurihin.
לא תְּנוּ־לָ֭הּ מִפְּרִ֣י יָדֶ֑יהָ וִֽיהַלְל֖וּהָ בַשְּׁעָרִ֣ים מַעֲשֶֽׂיהָ׃
31 Ibigay ninyo sa kanya ang bunga ng kanyang mga kamay, at hayaang purihin siya ng kanyang mga gawa sa mga pintuang-bayan.
Nakaraang Kabanata